Maxim (36) kwam in 2022 alleen naar Nederland, vanuit Belarus. Hij had daar alles opgebouwd: een masterdiploma in Economie en Engineering, een loopbaan als ontwerper en een leven vol kunst. “Kunst was mijn andere helft,” zegt hij. “Maar in mijn land was het zwaar om te groeien. Te veel controle, te veel druk. Je kunt alles in één moment verliezen.” Toen de protesten tegen het regime begonnen, koos hij ervoor zijn stem te laten horen. “We hadden geen wapens, geen macht. Alleen onze stem. En zelfs die namen ze af.” Na tijden van geweld vluchtte hij. “Ik verloor alles, maar ik begreep: ik ben jong. Mijn ouders zijn oud. Dus ik ga. Alleen.”

In Nederland begon hij opnieuw. In Hellendoorn kwam hij in aanraking met ZINiN: een plek waar hij kan leren, verbinden en zijn talent kan inzetten.

Mensen met gouden harten

“Ik dacht: oké, Holland. Wat kan dit land me laten zien?” zegt Maxim. De eerste jaren waren zwaar. Geen werk, geen netwerk, weinig geld. Hij had negen euro per week voor eten en water. Soms honger. En toch voelde hij dat Nederland anders is. Mensen hebben volgens hem meer rust. Ze eten en leven op tijd. Maxim’s diploma werd hier gelukkig erkend. Dat was belangrijk voor hem: iets van hemzelf dat bleef. Maar hij moest opnieuw beginnen, letterlijk vanaf nul: de taal leren, de regels begrijpen, vertrouwen vinden. Hij verhuisde van stad naar stad, van het ene naar het andere asielzoekerscentrum, en ontmoette onderweg mensen met - zoals hij zegt - ‘gouden harten’. Mensen die niet helpen met geld, maar met goedheid vanbinnen. “Dat is wat mij overeind hield.”Uiteindelijk kwam Maxim in Hellendoorn terecht. “Eerst dacht ik: wat moet ik in zo’n klein en stil dorp? Maar nu voel ik: het dorp geeft rust. En als ik drukte wil, kan ik die altijd opzoeken. Het is in balans.”

De ontdekking van ZINiN

Zijn begeleider vanuit het inburgeringsprogramma zag zijn talent als kunstenaar en liet Maxim kennismaken met ZINiN Bibliotheek en het MaakLab: een plek waar zijn creatieve hart opbloeit. Hij werkt er als vrijwilliger met de 3D-printer, ontwerpt en geeft creatieve workshops aan kinderen.“Voor mij was het iets nieuws en dacht: wat is dit voor plek? Maar ik zag apparaten, materialen, mensen die dingen maken. En ik voelde: ja, hier kan ik iets doen.”

Een plek die verbindt

ZINiN bleek meer dan een werkplek: het is een gemeenschap. Mensen van overal komen bij het MaakLab: jongeren, ouderen, kinderen. Iedereen leert en deelt iets. Vooral het werken met kinderen raakt hem. “Kinderen zijn eerlijk. Ze vragen direct, ze proberen, ze lachen. En ik leer van hen,” zegt hij.De vrijwilligers en begeleiders bij ZINiN ondersteunen hem met kennis en taal. Maxim ziet hoe mensen met elkaar verbonden raken. “In mijn land was er altijd controle. Hier helpen mensen elkaar gewoon. Ze corrigeren, ze geven kennis en ze lachen. Dat is nieuw voor mij.” Langzaam veranderde er iets in hem. “In mijn thuisland vocht ik grotendeels: voor vrijheid, voor rechten, voor mezelf. Hier leer ik een andere vrijheid: die van rust. Van samen iets maken zonder angst.”

“Ik leer woorden, maar ook mensen. Dat is belangrijker.”

Naast het werk in het MaakLab leert hij ook Nederlands via het Taalcafé en Oefenen.nl. Zijn focus ligt nu op het behalen van zijn examen aan het ROC. Daarom zit hij ook met regelmaat in de ZINiN Bibliotheek om te leren via Oefenen.nl. Hier spreekt hij ook weer andere mensen, zowel medewerkers als bezoekers, die elkaar helpen. “Taal is moeilijk. Maar mensen hier zijn geduldig. Ze helpen me niet omdat ze moeten, maar omdat ze willen.” Hij begint te lachen als hij vertelt over de gesprekken. “We praten over eten, over werk, over cultuur. Ik leer woorden, maar ook mensen kennen. Dat is belangrijker.”

Vanaf half november 2025 start Maxim ook met een taalcoach via het Taalhuis. “Online leer ik woorden, maar niemand corrigeert mijn uitspraak,” legt hij uit. “Ik wil dat iemand zegt: dit klinkt goed, dit niet.” Die combinatie van zelfstandig oefenen, gesprekken in het Taalcafé en straks persoonlijke taal coaching helpt hem stap voor stap vooruit. Elke dag een beetje beter, dat is zijn plan. Buiten ZINiN ontmoet hij ook Nederlanders die hem vooruithelpen. “In winkels of op straat. Mensen die gewoon aardig zijn.”

Vrijheid van binnen en buiten

Zijn leven is nog steeds in opbouw, maar hij kijkt vooral vooruit. “Ik leer, ik maak, ik groei en voel dat ik vooruitga.” ZINiN speelt daarin een grote rol. “Ze helpen. Ze maken plekken. Voor mensen als ik, die niemand kennen en een beginpunt nodig hebben. Ze zeggen: kom, doe mee.”Maar niet alleen ZINiN. Het is de optelsom van alles en iedereen in Nederland die hem ruimte geeft om te ademen, te leren en te zijn. Maxim kijkt even stil voor zich uit. “Sommige dingen vergeet je niet. Maar ik wil niet terug. Ik kijk vooruit. In mijn land had ik geen vrijheid buiten, maar wel vanbinnen. Hier heb ik beide.”

Maxim’s droom

Maxim droomt van vrijheid. Niet alleen om te reizen, maar om voluit te leven. Het begint bij een paspoort en zijn diploma vanuit het inburgeringsprogramma behalen. Dan een baan, misschien als zelfstandig ondernemer. Maar zijn grootste wens ligt dieper. “Ik wil iets goeds doen. Voor mensen, voor kinderen, voor de toekomst. Kunst is mijn manier. Ik verloor mijn toekomst zodat ik die van anderen kan redden.”